De eerste nacht in Kenia verliep heel rustig. :) Wat een bed zeg. Ik ben zeker dat er met gemak nog tien kleine negertjes naast mij konden slapen. Maar misschien probeer ik dat toch beter niet uit… Ik werd wakker van wat regen en besloot om rond het toch deftige uur half 10 op te staan. De eerste bekende Keniaan was een feit! Athumani was de blaren uit het zwembad aan het vissen. Geen haar veranderd (alleen een paar kinderen rijker) de typisch vriendelijke, goedlachse Athumani :) Leuk leuk. Ik dacht dat Maxim nog in een diepe slaap was maar al snel bleek dat hij al gedoucht was en toch al minstens anderhalf uur wakker was. Oeps. Ondertussen was mijn tante naar het dorp vertrokken maar wou ze terugkeren om ons mee te nemen want ze wou graag alles kunnen tonen en uitleggen (wat haar ook beter lukt dan mij natuurlijk :)). Na een ontbijtje met boterhammen en confituur en melk (hoe Belgisch klinkt dat niet?) trokken we dus richting het dorp Maweni waar het schooltje staat. Dat ligt eigenlijk simpelweg een straat verder dan waar wij logeren dus ver moesten we niet stappen. Beter nog, we waren decadent met de auto :) Maar ik geloof dat daar een reden voor was waar ik nu even niet meer kan op komen… Ik moet eerlijk zeggen dat ik bijna achterover viel toen ik de school zag. Echt een gigantisch gebouw. We passeerden langs alle klasjes, de refter en de plaats waar ze koken. De ‘kokkin’ was bezig met ‘porrage’ (geeeen idee hoe je dat schrijft :p) maar dat is dus wat de kinderen iedere dag te drinken/eten krijgen in de voormiddag. Een brei die bestaat uit maïs, suiker, water en ‘Blue Band’. Het woord boter is daar niet bekend, ze spreken altijd over dat merk. :)
Zoals jullie merken ben ik aan het spreken over ‘de school’ dus er is nog steeds les, tot eind juli namelijk. Dat wil zeggen dat we zeker gaan kunnen langsgaan om af en toe de handen uit de mouwen te steken.
A ja, ik kreeg plots een idee, namelijk om dingen die eigenlijk niet in het verhaal horen aan te duiden met ‘ook dit nog’ waaronder ik dan mijn anekdote zet, dan kan je erna gewoon verder lezen.
Ook dit nog! ;-)
/ De eerste mens die we op school tegenkwamen was Ibrahim, ik citeer hoe mijn tante mij voorstelde: “Ibrahim! This is Lien, my niece, she’s single!” Slecht plan, slecht plan. Maar gelukkig was de uitleg van mijn tante dat ze had beloofd om iedere single aan hem te tonen. Vanaf morgen hoop ik dus dat het laatste stuk wegvalt. /
Ja de school zeg. Ik vraag me ergens wel af hoeveel de kinderen daar leren want de gedachtegang van Kenianen is soms nauwelijks te volgen. Een geniaal voorbeeld hiervan: even geleden was er iemand in het dorp of op school geweest die ging proberen om het systeem van voorbehoedsmiddelen uit te leggen. In een continent als Afrika kan dat wel eens handig zijn natuurlijk. Hoe had ze dat nu aangepakt: ze had simpelweg een stok genomen om uit te leggen hoe je een condoom moet gebruiken. Een tijd later wou ze natuurlijk checken of iedereen wel begrepen had wat ze juist had uitgelegd en die meisjes knikten vol overgave en vertelden dat ze in de hoek van hun kamer een stok met een condoom over hadden gezet… Seriously! :D Te gek voor woorden toch. Dat is dus wel een groot probleem hier, je moet eigenlijk alle mogelijke stappen bedenken waar een Keniaan zou kunnen opkomen om te zorgen dat ze het niet verkeerd begrijpen. Werkelijk niet te geloven. Alles gebeurt dus ook letterlijk zoals ze het zien of horen.
Er zijn dan nog Franse toeristen toegekomen waar mijn tante een beetje rondleiding aan gaf. Al vlug was er het eerste überemotionele moment: we kwamen in een klas waar al die kinderen ‘we are the world’ begonnen zingen. Niet alleen mooi gedaan maar gewoon heel aangrijpend. Het was als een ketting dat de tranen vloeiden en ik ben eigenlijk een klein beetje verder gaan staan.
Halverwege ons bezoek aan de school zijn we ook even naar een steengroeve gaan kijken waar we dus zagen hoe de mensen werkelijk stenen uit de grond kappen waar later huizen van gebouwd worden. Heel indrukwekkend. Het duurt volgens mij een halfjaar om een huis zoals bij ons te kappen, als dat het systeem zou zijn. Heel absurd eigenlijk. Maar de huizen hier zijn dan ook niet uit steen, of toch niet in het dorp.
Na het schoolbezoek zijn wij in Rainbow (ons verblijf dat ik dus vanaf nu zo afkort) iets gaan eten om erna geld te gaan wisselen in de bank en vlees voor ’s avonds te kopen (haha). We zijn ook internetgegevens gaan kopen waardoor we nu dus kunnen posten :).
Terug aangekomen in Rainbow was er plots bezoek: Jackson! Ook hij was eigenlijk niet veel veranderd (en Michael die ik eerder die dag zag, nog minder.) Maar toch kreeg ik van allebei te horen dat ik wel veel veranderd was. Met de slag wist ik niet of het een compliment was of niet, maar laten we zeggen van ja :). Na een babbel waar we op de hoogte werden gebracht van de laatste nieuwtjes hier was het al te doen: powercut. Toen ik dat woord hoorde viel het mij in dat het inderdaad een van de meest gebruikte woorden van mijn vorige vakantie was. De elektriciteit valt heel erg vaak uit. Maar hé, wij hebben er hier in ons verblijf… Een straat verder is het nog wat anders…
Na een kleine wandeling hebben we heel even gezwommen en erna gekookt. Of toch geprobeerd :D Van de winkel hadden we ‘kippenburgers’ mee maar die hebben we wijselijk niet opgegeten. Het smaakte niet opperbest en Maxim had opgemerkt dat ze toch wel in februari verpakt waren (maar ze zouden nog goed zijn tot in augustus en de voedselinspectie had het goedgekeurd… Right.) We beslisten te overleven op rijst en tomaten.
Maxim vond het eerder een detail en niet echt noemenswaardig voor mijn blog, maar ik zou toch graag vermelden dat ik met 4-0 gewonnen heb in 4 op een rij. Ik ben een krak, werkelijk, daag mij maar uit! :)
Ik heb mij vandaag ook suf gezocht op het begin van ‘scoobiedoos’ , je weet wel, die draadjes die een rage waren bijna 10 jaar geleden :). Ik heb al het internet geraadpleegd, maar zonder succes.
Bon mijn verslagen zijn te lang jong :D Maar dat is nog het begin é. Ik denk dat het binnenkort wel zal minderen. Maar het moet nog leesbaar blijven ook uiteraard.
Hopelijk heb ik die grens nog niet overschreden :D
Tot de volgende!
woensdag 21 juli 2010
maandag 19 juli 2010
Dag 1 en 2, 12982ste poging :)
Het is zover. De grote Keniareis is eindelijk aangebroken. Toch had ik totaal niet het gevoel dat ik ons Belgenland voor een grote drie weken verliet. Onze vlucht vertrok dus om 19.40u en om niets aan het toeval over te laten zijn we thuis om 15u vertrokken. Veel te vroeg uiteraard, maar voor hetzelfde geld waren er drie grote ongevallen met monsterfiles tot gevolg. Om kwart na 4 stonden we dus al in de vertrekhal waar Maxim rond 17u ook zou zijn. Vanaf dan ging alles relatief snel. Heel het gezin was komen opdraven waardoor het afscheid een tikkeltje emotioneel was maar tranen bleven bijna volledig uit. :)
Onze eerste vlucht was bijna te belachelijk voor woorden: het traject Brussel – Parijs telde welgeteld 32 minuten. Daar werd het vliegtuig verder aangevuld en gingen we één uur stilstaan (die uiteindelijk 2,5u werden wegens ‘file’ in het luchtverkeer). Geen probleem eigenlijk want we mochten blijven zitten. Daarna konden we eindelijk opnieuw vertrekken voor 5585km die we in 7u zouden afleggen. Het voordeel was wel dat het ondertussen 23u was en we boven de geweldige lichtstad vlogen met zicht op de Eiffeltoren en heel indrukwekkend, vuurwerk! Op twee plaatsen zelf, een droom voor mij als vuurwerkfreak
Die droom is helaas een paar uur later omgeslagen in een kleine nachtmerrie. Ook deze keer heb ik trouwens alle maaltijden gemist op de vlieger, maar twee daarvan bewust.
Om 12u ’s nachts kreeg ik een duw van Maxim met de vraag ‘kip of vis?’ what the HELL? Slaap! :) Dat was dus de snack/brunch die op onze papieren stonden (maar het wordt nog beter).
Om 2 u ’s nachts ging het helaas even mis. Ik kwam wakker en wist dat ik ofwel ging flauwvallen (wat al zittend eigenlijk nog praktisch is) ofwel ging overgeven, ofwel een combinatie. Het werd uiteindelijk het laatste. Met de woorden ‘Maxim! Kotszakje!’ die even later vervolgd werden met ‘Maxim! Water!’ begon een hels uur. Ik had zelf wel een kotszakje liggen maar aangezien het volledig zwart was voor mijn ogen kon ik het dus onmogelijk vinden. Nu niet om in details te treden over het braaksel, maar het was gelukkig niet met eten, maar eerder een combinatie van water en iets dat ik niet heb kunnen analyseren. Een halfuur later liep het helemaal fout. Ik had de kracht gevonden om het kotszakje te nemen, maar ik was plots volledig weg van de wereld waardoor ik er niets beters op had gevonden dan mijzelf onder te kotsen. Ik hoorde nog een echo van Maxims woorden ‘neem anders een zakje!’ Te laat helaas. Daarna ben ik een reserve zakjes gaan halen bij de stewardessen maar het was gelukkig niet meer nodig. Toen ik om kwart voor vier (!) naast mij keek en Maxim een croissant (!) zag eten, wist ik dat die maaltijd onder de noemer ‘ontbijt’ viel. Great. Ondertussen kan ik zeggen dat ik er een meer dan 30uurse heb opzitten zonder een volwaardige maaltijd maar daarnet (zondagavond +/- 19u) is het mij gelukkig gelukt om iets meer dan een halve pizza te eten. Mijn maag voelt nog niet volledig top maar ik voel dat het in orde gaat komen. Wat deftig slapen zal ook al helpen.
Na de tweede vlucht kwam dus een derde vlucht, het laatste deel: Ethiopië – Mombasa. Dat vliegtuig was heel klein als we het vergeleken met het vorige :) Ik kon vanaf mijn plaats zowel de piloot als de laatste stoel zien en er waren maar 2 rijen van 2 zetels. Ook daar was er een vertraging van bijna een uur bij het opstijgen dus we kwamen wel even later aan dan verwacht. Bij het landen zagen we dat het gigantisch aan het regenen was, maar werkelijk met bakken uit de lucht. Ethiopië was ook al een tegenvaller qua weersomstandigheden aangezien het vroeg in de ochtend 12° was. Daar stond ik dan in mijn kleedje en op slepers…
Daarna moesten we nog ons visum regelen en onze bagage ophalen natuurlijk. Ik hoopte dat de taxichauffeur ondertussen nog niet was weggelopen want we waren bijna anderhalfuur later dan verwacht, maar neen hoor, daar zag ik plots een bordje met ‘Lien’. Nog vlug even rondgekeken of er niet plots drie met een bordje met ‘Lien’ stonden te zwaaien, je weet maar nooit. Dan vertrok onze tocht richting Diani Beach. We waren dus gearriveerd in Mombasa waar Maxim al vlug geconfronteerd werd met de eerste indrukken van toch wel schrijnende toestanden. De ferry bracht ons aan de overkant waar we uiteindelijk na een kleine twee uur aankwamen in Rainbow Apartments. Tot grote verrassing waren mijn tante en nonkel al terug van safari en was er dus bekend volk bij onze aankomst. Voor de rest was het redelijk verlaten aangezien de werkkrachten van Rainbow Apartments niet ter plaatse waren. Athumani, die alles buiten verzorgt, was trouwens vandaag papa geworden. Er is ook een nieuwe nachtwaker waardoor ik dus voorlopig nog geen enkele bekende Keniaan gezien heb :D
Morgen komt daar wel verandering in want dan bezoeken we de school en Kebene. Voor de mensen die mijn vorig verslag van twee jaar geleden volgden, klinken de namen Jackson en Alex waarschijnlijk bekend in de oren. Jackson hangt hier nog steeds ergens rond en zal ik morgen wel zien. Alex zou vandaag vanuit Mozambique richting Kenia vertrokken zijn…
Rond een uur of 6 zijn Maxim, mijn tante & nonkel en ik naar de winkel geweest om de grootste dingen zoals water te kopen aangezien we met de auto waren. Daarna zijn we nog iets gaan eten en kwamen we de vrijwilligers tegen die bij mijn tante werken en in het weeshuis Kebene.
Nu is het hier kwart na 10 en denk ik toch dat ik mijn bed ga opzoeken. Sorry dat ik nog naar niemand een sms heb gestuurd maar we gaan ook eens kijken voor een Keniaans nummer (waar jullie dan wel beter niet naar sturen :) als je naar mijn Belgisch nummer stuurt blijft het voor jullie gratis, als ik naar jullie met een Keniaans nummer stuur, een keer of zeven goedkoper :))
Zo, tot zover de vertelling van onze aankomst. Nu eens heel goed slapen, maag nog wat laten rusten en daarna kan het avontuur echt beginnen! Xx
Onze eerste vlucht was bijna te belachelijk voor woorden: het traject Brussel – Parijs telde welgeteld 32 minuten. Daar werd het vliegtuig verder aangevuld en gingen we één uur stilstaan (die uiteindelijk 2,5u werden wegens ‘file’ in het luchtverkeer). Geen probleem eigenlijk want we mochten blijven zitten. Daarna konden we eindelijk opnieuw vertrekken voor 5585km die we in 7u zouden afleggen. Het voordeel was wel dat het ondertussen 23u was en we boven de geweldige lichtstad vlogen met zicht op de Eiffeltoren en heel indrukwekkend, vuurwerk! Op twee plaatsen zelf, een droom voor mij als vuurwerkfreak
Die droom is helaas een paar uur later omgeslagen in een kleine nachtmerrie. Ook deze keer heb ik trouwens alle maaltijden gemist op de vlieger, maar twee daarvan bewust.
Om 12u ’s nachts kreeg ik een duw van Maxim met de vraag ‘kip of vis?’ what the HELL? Slaap! :) Dat was dus de snack/brunch die op onze papieren stonden (maar het wordt nog beter).
Om 2 u ’s nachts ging het helaas even mis. Ik kwam wakker en wist dat ik ofwel ging flauwvallen (wat al zittend eigenlijk nog praktisch is) ofwel ging overgeven, ofwel een combinatie. Het werd uiteindelijk het laatste. Met de woorden ‘Maxim! Kotszakje!’ die even later vervolgd werden met ‘Maxim! Water!’ begon een hels uur. Ik had zelf wel een kotszakje liggen maar aangezien het volledig zwart was voor mijn ogen kon ik het dus onmogelijk vinden. Nu niet om in details te treden over het braaksel, maar het was gelukkig niet met eten, maar eerder een combinatie van water en iets dat ik niet heb kunnen analyseren. Een halfuur later liep het helemaal fout. Ik had de kracht gevonden om het kotszakje te nemen, maar ik was plots volledig weg van de wereld waardoor ik er niets beters op had gevonden dan mijzelf onder te kotsen. Ik hoorde nog een echo van Maxims woorden ‘neem anders een zakje!’ Te laat helaas. Daarna ben ik een reserve zakjes gaan halen bij de stewardessen maar het was gelukkig niet meer nodig. Toen ik om kwart voor vier (!) naast mij keek en Maxim een croissant (!) zag eten, wist ik dat die maaltijd onder de noemer ‘ontbijt’ viel. Great. Ondertussen kan ik zeggen dat ik er een meer dan 30uurse heb opzitten zonder een volwaardige maaltijd maar daarnet (zondagavond +/- 19u) is het mij gelukkig gelukt om iets meer dan een halve pizza te eten. Mijn maag voelt nog niet volledig top maar ik voel dat het in orde gaat komen. Wat deftig slapen zal ook al helpen.
Na de tweede vlucht kwam dus een derde vlucht, het laatste deel: Ethiopië – Mombasa. Dat vliegtuig was heel klein als we het vergeleken met het vorige :) Ik kon vanaf mijn plaats zowel de piloot als de laatste stoel zien en er waren maar 2 rijen van 2 zetels. Ook daar was er een vertraging van bijna een uur bij het opstijgen dus we kwamen wel even later aan dan verwacht. Bij het landen zagen we dat het gigantisch aan het regenen was, maar werkelijk met bakken uit de lucht. Ethiopië was ook al een tegenvaller qua weersomstandigheden aangezien het vroeg in de ochtend 12° was. Daar stond ik dan in mijn kleedje en op slepers…
Daarna moesten we nog ons visum regelen en onze bagage ophalen natuurlijk. Ik hoopte dat de taxichauffeur ondertussen nog niet was weggelopen want we waren bijna anderhalfuur later dan verwacht, maar neen hoor, daar zag ik plots een bordje met ‘Lien’. Nog vlug even rondgekeken of er niet plots drie met een bordje met ‘Lien’ stonden te zwaaien, je weet maar nooit. Dan vertrok onze tocht richting Diani Beach. We waren dus gearriveerd in Mombasa waar Maxim al vlug geconfronteerd werd met de eerste indrukken van toch wel schrijnende toestanden. De ferry bracht ons aan de overkant waar we uiteindelijk na een kleine twee uur aankwamen in Rainbow Apartments. Tot grote verrassing waren mijn tante en nonkel al terug van safari en was er dus bekend volk bij onze aankomst. Voor de rest was het redelijk verlaten aangezien de werkkrachten van Rainbow Apartments niet ter plaatse waren. Athumani, die alles buiten verzorgt, was trouwens vandaag papa geworden. Er is ook een nieuwe nachtwaker waardoor ik dus voorlopig nog geen enkele bekende Keniaan gezien heb :D
Morgen komt daar wel verandering in want dan bezoeken we de school en Kebene. Voor de mensen die mijn vorig verslag van twee jaar geleden volgden, klinken de namen Jackson en Alex waarschijnlijk bekend in de oren. Jackson hangt hier nog steeds ergens rond en zal ik morgen wel zien. Alex zou vandaag vanuit Mozambique richting Kenia vertrokken zijn…
Rond een uur of 6 zijn Maxim, mijn tante & nonkel en ik naar de winkel geweest om de grootste dingen zoals water te kopen aangezien we met de auto waren. Daarna zijn we nog iets gaan eten en kwamen we de vrijwilligers tegen die bij mijn tante werken en in het weeshuis Kebene.
Nu is het hier kwart na 10 en denk ik toch dat ik mijn bed ga opzoeken. Sorry dat ik nog naar niemand een sms heb gestuurd maar we gaan ook eens kijken voor een Keniaans nummer (waar jullie dan wel beter niet naar sturen :) als je naar mijn Belgisch nummer stuurt blijft het voor jullie gratis, als ik naar jullie met een Keniaans nummer stuur, een keer of zeven goedkoper :))
Zo, tot zover de vertelling van onze aankomst. Nu eens heel goed slapen, maag nog wat laten rusten en daarna kan het avontuur echt beginnen! Xx
zondag 18 juli 2010
U heeft uw bestemming bereikt
Jambo Jambo!!
Het heeft eventjes geduurd maar nu kan ik jullie melden dat ik (en Maxim ook wel) goed zijn aangekomen!
Ik kom dit eigenlijk heel vlug even posten zodat er niemand een slapeloze nacht tegemoet moet gaan :)
Ik heb op het thuisfront na geen enkele sms verzonden, mijn excuses, maar ik geraakte maar niet uit een prioriteitenlijst :)
Morgen typ ik het verslag van de vlucht, waar best wel wat over te typen valt :) Het was euhm, de moeite. Maar I survived en dat is voorlopig even het belangrijkste :)
Nu voel ik de muggen langs alle kanten bijten, maar geen paniek, net mijn malariapil genomen :)
Morgen gaan we dus kijken om een soort internetcode te bemachtigen en dan kan ik normaal af en toe wat posten, maar dit typ ik nu de moment zelf, wat normaal niet de bedoeling is.
Ik voel dat ik vanalles en niets aan het schrijven ben dus misschien moet ik gewoon afsluiten en zorgen dat het morgen de moeite wordt! :)
We zijn dus goed aangekomen, het regent hier niet normaal hard :) België kan er nog heel wat van leren, maar nu is het weer even een droog moment!
Tot morgen normaal!!
xx
Het heeft eventjes geduurd maar nu kan ik jullie melden dat ik (en Maxim ook wel) goed zijn aangekomen!
Ik kom dit eigenlijk heel vlug even posten zodat er niemand een slapeloze nacht tegemoet moet gaan :)
Ik heb op het thuisfront na geen enkele sms verzonden, mijn excuses, maar ik geraakte maar niet uit een prioriteitenlijst :)
Morgen typ ik het verslag van de vlucht, waar best wel wat over te typen valt :) Het was euhm, de moeite. Maar I survived en dat is voorlopig even het belangrijkste :)
Nu voel ik de muggen langs alle kanten bijten, maar geen paniek, net mijn malariapil genomen :)
Morgen gaan we dus kijken om een soort internetcode te bemachtigen en dan kan ik normaal af en toe wat posten, maar dit typ ik nu de moment zelf, wat normaal niet de bedoeling is.
Ik voel dat ik vanalles en niets aan het schrijven ben dus misschien moet ik gewoon afsluiten en zorgen dat het morgen de moeite wordt! :)
We zijn dus goed aangekomen, het regent hier niet normaal hard :) België kan er nog heel wat van leren, maar nu is het weer even een droog moment!
Tot morgen normaal!!
xx
zaterdag 17 juli 2010
Ready readyyyyy!
Internationaal paspoort: check
Gewone identiteitskaart: check
Vaccinatieboekje: check
Malariapillen: check
Geld om alles te kopen dat ik vergeten ben: check
Spannend toch allemaal! :D
Een kleine 3 uur voor ik naar Zaventem vertrek, besef ik eigenlijk nog altijd niet dat ik morgenmiddag (als alles goed loopt :p) in Kenia zit.
Het zal best wel lastig worden vandaag en morgenvoormiddag aangezien we gigantisch vaak moeten wachten en vliegen uiteraard :)
We zijn 17 uur onderweg (terwijl we daar toch rechtstreeks in negen uur kunnen geraken :)) maar we dachten, we stoppen nog even in Ethiopië, gezellig!
Neen uiteraard ligt 'geld' aan de basis van deze beslissing :)
Zijn er verder nog dingen die ik niet mag vergeten zeggen...
Ja iedereen die jarig is tussen 18 juli en 10 augustus waarvan ik het niet echt weet en door de afwezigheid van facebook door de mand val: een heel gelukkige verjaardag! :D
Verder zou ik nog willen vragen dat er iemand de concertnieuwtjes in de gaten houdt :D Spectaculaire meldingen over Pukkelpop en Leffingeleuren mogen wel genoteerd worden zodat ik weer volledig mee ben wanneer ik terugkeer.
Goed, dan neem ik bij deze afscheid :D
Leuk dat ik de meeste mensen nog eens heb kunnen zien voor ik vertrok, nu kan ik met een gerust hart vertrekken! ;-)
Ik ga mijn best doen hier zoveel mogelijk te passeren om al ons dolle avonturen te vertellen :)
Heel veel plezier hier, geniet van de zon, vakantie, alles!
En vóór iedereen het goed en wel doorheeft, ben ik al terug!
Dus geniet ervaaaan! :D
xx
Gewone identiteitskaart: check
Vaccinatieboekje: check
Malariapillen: check
Geld om alles te kopen dat ik vergeten ben: check
Spannend toch allemaal! :D
Een kleine 3 uur voor ik naar Zaventem vertrek, besef ik eigenlijk nog altijd niet dat ik morgenmiddag (als alles goed loopt :p) in Kenia zit.
Het zal best wel lastig worden vandaag en morgenvoormiddag aangezien we gigantisch vaak moeten wachten en vliegen uiteraard :)
We zijn 17 uur onderweg (terwijl we daar toch rechtstreeks in negen uur kunnen geraken :)) maar we dachten, we stoppen nog even in Ethiopië, gezellig!
Neen uiteraard ligt 'geld' aan de basis van deze beslissing :)
Zijn er verder nog dingen die ik niet mag vergeten zeggen...
Ja iedereen die jarig is tussen 18 juli en 10 augustus waarvan ik het niet echt weet en door de afwezigheid van facebook door de mand val: een heel gelukkige verjaardag! :D
Verder zou ik nog willen vragen dat er iemand de concertnieuwtjes in de gaten houdt :D Spectaculaire meldingen over Pukkelpop en Leffingeleuren mogen wel genoteerd worden zodat ik weer volledig mee ben wanneer ik terugkeer.
Goed, dan neem ik bij deze afscheid :D
Leuk dat ik de meeste mensen nog eens heb kunnen zien voor ik vertrok, nu kan ik met een gerust hart vertrekken! ;-)
Ik ga mijn best doen hier zoveel mogelijk te passeren om al ons dolle avonturen te vertellen :)
Heel veel plezier hier, geniet van de zon, vakantie, alles!
En vóór iedereen het goed en wel doorheeft, ben ik al terug!
Dus geniet ervaaaan! :D
xx
dinsdag 13 juli 2010
Lien op avontuur in Kenia.
Ik weet het, mijn titel klinkt als de nieuwe strip van Kuifje, maar veel origineler kon ik even niet bedenken.
24 dagen en 23 nachten wordt het verdacht stil op mijn facebookpagina en trek ik naar het apenland Kenia met een jongen van mijn klas.
Een jóngen?
Come again!?
(Kwestie van 78% van de reacties te imiteren wanneer ik mijn reisplannen uit de doeken doe)
Gewoon een jongen dus, als dat niet gewoon een vriend was geweest, dan hadden jullie dat toch allemaal al geweten, een beetje vertrouwen graag :D
Maar dus, terug naar de essentie, rust voor velen. ;-)
Onze plannen voor de komende weken zijn voorlopig wel heel Afrikaans: onbestaand en volledig 'hakuna matata'. Maar het idee is wel om daar eerst twee weken vrijwilligerswerk te doen en dan in de derde week op safari te gaan om the big five te spotten.
Mensen die drie jaar geleden mijn mailverslagen kregen, mogen zich nu dus aan iets dergelijks verwachten (hoewel een tweede keer uiteraard volledig anders is als een eerste bezoek...)
Deze keer smijt ik alles HIER zodat iedereen die het wil lezen, het kan lezen, en niemand hem moet geviseerd voelen om het verplicht te lezen :D
Natuurlijk lukt dit enkel als de Keniaanse technologie het toelaat, maar ik ga mijn best doen.
Ik vertrek pas zaterdag maar wil het toch al eens melden voor het geval ik daar niet echt de tijd meer voor heb :)
Verder wens ik iedereen hier ontzettend veel plezier, zon (hoewel ik die toch zeker ook wil meedoen naar Kenia, het zou daar toch al weken serieus aan het regenen zijn) en goeie moed aan thesismensen en tweedezitters, gooo for it!
Op naar het land van de eeuwig lachende zwartjes, smakelijke ugali (not), apen die uw eten stelen, mieren die driedubbel zo groot zijn, muggen met malariavriendjes en liedjes die drie jaar geleden een dikke hit waren in Europa.
LOVELY!
Kwaheri folks!
xx
24 dagen en 23 nachten wordt het verdacht stil op mijn facebookpagina en trek ik naar het apenland Kenia met een jongen van mijn klas.
Een jóngen?
Come again!?
(Kwestie van 78% van de reacties te imiteren wanneer ik mijn reisplannen uit de doeken doe)
Gewoon een jongen dus, als dat niet gewoon een vriend was geweest, dan hadden jullie dat toch allemaal al geweten, een beetje vertrouwen graag :D
Maar dus, terug naar de essentie, rust voor velen. ;-)
Onze plannen voor de komende weken zijn voorlopig wel heel Afrikaans: onbestaand en volledig 'hakuna matata'. Maar het idee is wel om daar eerst twee weken vrijwilligerswerk te doen en dan in de derde week op safari te gaan om the big five te spotten.
Mensen die drie jaar geleden mijn mailverslagen kregen, mogen zich nu dus aan iets dergelijks verwachten (hoewel een tweede keer uiteraard volledig anders is als een eerste bezoek...)
Deze keer smijt ik alles HIER zodat iedereen die het wil lezen, het kan lezen, en niemand hem moet geviseerd voelen om het verplicht te lezen :D
Natuurlijk lukt dit enkel als de Keniaanse technologie het toelaat, maar ik ga mijn best doen.
Ik vertrek pas zaterdag maar wil het toch al eens melden voor het geval ik daar niet echt de tijd meer voor heb :)
Verder wens ik iedereen hier ontzettend veel plezier, zon (hoewel ik die toch zeker ook wil meedoen naar Kenia, het zou daar toch al weken serieus aan het regenen zijn) en goeie moed aan thesismensen en tweedezitters, gooo for it!
Op naar het land van de eeuwig lachende zwartjes, smakelijke ugali (not), apen die uw eten stelen, mieren die driedubbel zo groot zijn, muggen met malariavriendjes en liedjes die drie jaar geleden een dikke hit waren in Europa.
LOVELY!
Kwaheri folks!
xx
maandag 12 juli 2010
de Werchter(s)
Ik heb zo'n donkerbruinvermoeden dat er niet echt mensen zitten te wachten op een uitgebreid Rock Werchter verslag. Ofwel was je erbij en weet je dus perfect hoe alles ging, ofwel was je er niet bij en heb je ook geen behoefte om te weten hoe het was, ófwel kan het je simpelweg niets schelen :).
Vandaar dat ik mij dus ga beperken tot een lijstje met opvallende acts of anekdotes en een mini verslagje van Werchter Boutique.
Top 5 beste acts:
1. Florence + the Machine
2. Phoenix
3. Balthazar
4. Empire of the Sun
5. Editors
Meest lachwekkende optreden: Green Day
Volledig uit de bol ging ik op: 'ONE' van Yeasayer
Beste dag: zaterdag
Slechtste dag: zonder twijfel de vrijdag, my god, om van te huilen
Leukste ontdekking: de 2 drummers bij Arcade Fire en het feit dat de ogen van het meisje op het grote doek van Vampire Weekend veranderden van kleur :)
Grootste verrassing: Skunk Anansie
Grootste ontgoocheling: Gossip en Them Crooked Vultures
Grootste dilemma: Phoenix - The xx
Er was onterecht weinig volk bij: Dirty Projectors
Het publiek: was opvallend kalm en aangenaam vond ik. Het zal die warmte geweest zijn. Toch bleven de trouwe Hollanders, aandachtshoeren en de nooit-ontgroeide-pubers-die-constant-'tetten'-willen-zien enorm aanwezig.
De camping: B1, een blijver. Ideaal gelegen en relatief rustig (als we er dus rekening mee houden dat we ons op een festival bevinden)
Het gezelschap: pakt dat die vréé goed meevielen! :D
Minst leuke ervaring: twee uur wachten in de broeiendhete zon om te douchen om dan te lezen dat de watermaatschapij (sic) geen water meer heeft. GODVER.
Leukste moment: de eerste stappen op de wei en denken "yes, het is eindelijk weer zover!"
Het was een editie met geen extreme muzikale hoogtepunten maar algemeen wel heel veel leuke optredens. De Werchter 4daagse is wel nog nooit zo rap voorbij gevlogen als dit jaar.
See you next year!
.
.
.
.
.
Wie had nu gedacht dat ik een week later opnieuw op de gigantische werchterwei zou staan?
Ik niet alleszins :)
Maar dankzij Frauke kon ik helemaal gratis naar Werchter Boutique om er de giga legend PRINCE aan het werk te zien!
Het toeval is dat mijn ouders sowieso gingen, dus qua vervoer zat het ook wel snor.
Onder druk van mij zijn we redelijk vroeg vertrokken (14u) om zeker niets te missen van het eerste voorprogramma dat om 18u begon.
Perfecte timing, al zeg ik het zelf.
De zeer ondankbare taak was aan de lovely Jamie Lidell die later op de avond nog het cactusfestival moest afsluiten.
Ik was enorm in de wolken :) Spijtig dat de rest van het publiek iets minder enthousiast was, maar hij heeft dat heel goed gedaan.
De volgende act, Mint Condition, was in momenten leuk om te horen maar mocht een halfuur vroeger gestopt zijn. Als derde voorprogramma was er Larry Graham, bekend van de groep Sly & the Family Stone. Very nice :D
De regen viel met bakken uit de lucht maar toch was ik heel enthousiast over de funky deuntjes.
Daarna waren we het er allemaal over eens dat het tijd was voor een plaspauze. Drie kwartier nog voor Prince zou aantreden.
Maar waaaaarom hoorde ik dan plots de magische woorden 'DEARLY BELOVED' terwijl ik nog op het toilet zat? Nadat ik mijn pipi aanspoorde om in een turbotempo te vloeien, gingen we in lichte looppas richting mensenmassa. Prince jongen, had ons even gebeld dat je vroeger begon!
Let's go crazy!
En het was vertrokken. De ene hit na de andere, het publiek was laaiend enthousiast.
Ironisch genoeg begon het opnieuw enorm te regenen tijdens het liedje 'purple rain'. Maar niemand die het iets kon schelen. Meebrullen!
Het publiek is erin geslaagd om meneer Prince 4x te doen terugkomen. Sterk. Vooral sterk dat Prince dat telkens deed met onbekende liedjes (hoewel ik niet echt in de positie ben om te oordelen wat bekend en onbekend is, maar ik kan wel een single van een niet-single onderscheiden :))
In elk geval, het was een reuze-ervaring en ik ben heel blij dat ik erbij was! :)
Over Werchter Classic ga ik geen uitspraken doen. Geldklopperij is dat :) Er staat niet eens één waardige classic tussen.
Maar dus, geen uitspraken :).
Vandaar dat ik mij dus ga beperken tot een lijstje met opvallende acts of anekdotes en een mini verslagje van Werchter Boutique.
Top 5 beste acts:
1. Florence + the Machine
2. Phoenix
3. Balthazar
4. Empire of the Sun
5. Editors
Meest lachwekkende optreden: Green Day
Volledig uit de bol ging ik op: 'ONE' van Yeasayer
Beste dag: zaterdag
Slechtste dag: zonder twijfel de vrijdag, my god, om van te huilen
Leukste ontdekking: de 2 drummers bij Arcade Fire en het feit dat de ogen van het meisje op het grote doek van Vampire Weekend veranderden van kleur :)
Grootste verrassing: Skunk Anansie
Grootste ontgoocheling: Gossip en Them Crooked Vultures
Grootste dilemma: Phoenix - The xx
Er was onterecht weinig volk bij: Dirty Projectors
Het publiek: was opvallend kalm en aangenaam vond ik. Het zal die warmte geweest zijn. Toch bleven de trouwe Hollanders, aandachtshoeren en de nooit-ontgroeide-pubers-die-constant-'tetten'-willen-zien enorm aanwezig.
De camping: B1, een blijver. Ideaal gelegen en relatief rustig (als we er dus rekening mee houden dat we ons op een festival bevinden)
Het gezelschap: pakt dat die vréé goed meevielen! :D
Minst leuke ervaring: twee uur wachten in de broeiendhete zon om te douchen om dan te lezen dat de watermaatschapij (sic) geen water meer heeft. GODVER.
Leukste moment: de eerste stappen op de wei en denken "yes, het is eindelijk weer zover!"
Het was een editie met geen extreme muzikale hoogtepunten maar algemeen wel heel veel leuke optredens. De Werchter 4daagse is wel nog nooit zo rap voorbij gevlogen als dit jaar.
See you next year!
.
.
.
.
.
Wie had nu gedacht dat ik een week later opnieuw op de gigantische werchterwei zou staan?
Ik niet alleszins :)
Maar dankzij Frauke kon ik helemaal gratis naar Werchter Boutique om er de giga legend PRINCE aan het werk te zien!
Het toeval is dat mijn ouders sowieso gingen, dus qua vervoer zat het ook wel snor.
Onder druk van mij zijn we redelijk vroeg vertrokken (14u) om zeker niets te missen van het eerste voorprogramma dat om 18u begon.
Perfecte timing, al zeg ik het zelf.
De zeer ondankbare taak was aan de lovely Jamie Lidell die later op de avond nog het cactusfestival moest afsluiten.
Ik was enorm in de wolken :) Spijtig dat de rest van het publiek iets minder enthousiast was, maar hij heeft dat heel goed gedaan.
De volgende act, Mint Condition, was in momenten leuk om te horen maar mocht een halfuur vroeger gestopt zijn. Als derde voorprogramma was er Larry Graham, bekend van de groep Sly & the Family Stone. Very nice :D
De regen viel met bakken uit de lucht maar toch was ik heel enthousiast over de funky deuntjes.
Daarna waren we het er allemaal over eens dat het tijd was voor een plaspauze. Drie kwartier nog voor Prince zou aantreden.
Maar waaaaarom hoorde ik dan plots de magische woorden 'DEARLY BELOVED' terwijl ik nog op het toilet zat? Nadat ik mijn pipi aanspoorde om in een turbotempo te vloeien, gingen we in lichte looppas richting mensenmassa. Prince jongen, had ons even gebeld dat je vroeger begon!
Let's go crazy!
En het was vertrokken. De ene hit na de andere, het publiek was laaiend enthousiast.
Ironisch genoeg begon het opnieuw enorm te regenen tijdens het liedje 'purple rain'. Maar niemand die het iets kon schelen. Meebrullen!
Het publiek is erin geslaagd om meneer Prince 4x te doen terugkomen. Sterk. Vooral sterk dat Prince dat telkens deed met onbekende liedjes (hoewel ik niet echt in de positie ben om te oordelen wat bekend en onbekend is, maar ik kan wel een single van een niet-single onderscheiden :))
In elk geval, het was een reuze-ervaring en ik ben heel blij dat ik erbij was! :)
Over Werchter Classic ga ik geen uitspraken doen. Geldklopperij is dat :) Er staat niet eens één waardige classic tussen.
Maar dus, geen uitspraken :).
dinsdag 6 juli 2010
The results.
Bedankt!
Enorm bedankt Kris, Ine & Niek om een heel deftige poging te doen om al mijn liedjes eruit te halen! :D
Ik moet zeggen, het was enorm leerrijk :D
Maar voor de volledigheid deel ik even al de juiste antwoorden mee :)
1. Music: Response - Chemical Brothers
2. Just one kiss - Basement Jaxx (verrassend dat daar 3 verschillende artiesten voor waren :D)
3. Just an ordinary day - Dennis Ferrer
4. Beat control - Tilly & the Wall
5. Time & space - James Morrison (ik beken, deze was gigantisch moeilijk :D ik denk dat er zelfs maar 1 iemand is die kon gokken dat het uit dit liedje kwam, maar het kan niet altijd gewoon de titel zijn natuurlijk ;-))
6. Lisztomania - Phoenix (ja Phoenix, de band voor ieder leuk en minder leuk moment, werkt altijd)
7. En ik weet ik moet dringend aan de arbeid - Yevgueni
8. Emotions - Mariah Carey (denk vooral niet dat Mariah Carey een valstrik was :p Of toch zeker dat liedje niet. Komt van een live CD die we thuis hebben liggen van een jaar of 15 geleden)
9. Maybe tomorrow - Stereophonics (herontdekt in de film 'crash', fantastisch lied)
10. I hate seagulls - Kate Nash ( La Kate Nash. Awesome. En om het met Ines woorden te zeggen: 'overduidelijk, één van je favoriete Britse female artists')
11. Dit is mijn huis - De Mens
12. Sinking Friendships - Jónsi
13. 1 2 Woop Woop - Bloody Beetroots
14. Hit me with lightning - Ellie Goulding (ze is hier heel vaak gepasseerd in blogland:))
15. Wake up it's a beautiful morning - Boo Radley's / The Drums (allebei goed, oorspronkelijk dacht ik aan de Boo Radley's tot ik even later ontdekte dat het ook de openingszin was van the Drums :D)
16. I see houses - the Verve
17. Deeper Underground - Jamiroquai (zag ik ook een videoclip van in Londen die opgenomen was in de metrostations)
18. Green Light - Jamie Lidell (de geweldige Jamie :) en de song met de grootste betekenisverschuiving ooit)
19. Later on - Kate Nash
20. My baby left me - Rox
21. Navy Taxi - Kate Nash
22. Barcelona - D-Kay & Epsilon ft Stamina MC
Dit waren ze :)
En eigenlijk was ik wel verrast van de vele juiste antwoorden!
Een foutloos parcours is er niet gevallen maar dat was ook bijna onmogelijk lijkt mij :)
Daarom heb ik besloten dat iedereen een troostprijs krijgt die ik wel nog moet bedenken :p
Op naar de volgende 50!
Neen, grapje ;-)
En zij die niet hebben meegedaan, niet erg é :p
Iedereen zou over ieder Lien-idee even enthousiast moeten reageren als ikzelf, het zou wat zijn :)
Enorm bedankt Kris, Ine & Niek om een heel deftige poging te doen om al mijn liedjes eruit te halen! :D
Ik moet zeggen, het was enorm leerrijk :D
Maar voor de volledigheid deel ik even al de juiste antwoorden mee :)
1. Music: Response - Chemical Brothers
2. Just one kiss - Basement Jaxx (verrassend dat daar 3 verschillende artiesten voor waren :D)
3. Just an ordinary day - Dennis Ferrer
4. Beat control - Tilly & the Wall
5. Time & space - James Morrison (ik beken, deze was gigantisch moeilijk :D ik denk dat er zelfs maar 1 iemand is die kon gokken dat het uit dit liedje kwam, maar het kan niet altijd gewoon de titel zijn natuurlijk ;-))
6. Lisztomania - Phoenix (ja Phoenix, de band voor ieder leuk en minder leuk moment, werkt altijd)
7. En ik weet ik moet dringend aan de arbeid - Yevgueni
8. Emotions - Mariah Carey (denk vooral niet dat Mariah Carey een valstrik was :p Of toch zeker dat liedje niet. Komt van een live CD die we thuis hebben liggen van een jaar of 15 geleden)
9. Maybe tomorrow - Stereophonics (herontdekt in de film 'crash', fantastisch lied)
10. I hate seagulls - Kate Nash ( La Kate Nash. Awesome. En om het met Ines woorden te zeggen: 'overduidelijk, één van je favoriete Britse female artists')
11. Dit is mijn huis - De Mens
12. Sinking Friendships - Jónsi
13. 1 2 Woop Woop - Bloody Beetroots
14. Hit me with lightning - Ellie Goulding (ze is hier heel vaak gepasseerd in blogland:))
15. Wake up it's a beautiful morning - Boo Radley's / The Drums (allebei goed, oorspronkelijk dacht ik aan de Boo Radley's tot ik even later ontdekte dat het ook de openingszin was van the Drums :D)
16. I see houses - the Verve
17. Deeper Underground - Jamiroquai (zag ik ook een videoclip van in Londen die opgenomen was in de metrostations)
18. Green Light - Jamie Lidell (de geweldige Jamie :) en de song met de grootste betekenisverschuiving ooit)
19. Later on - Kate Nash
20. My baby left me - Rox
21. Navy Taxi - Kate Nash
22. Barcelona - D-Kay & Epsilon ft Stamina MC
Dit waren ze :)
En eigenlijk was ik wel verrast van de vele juiste antwoorden!
Een foutloos parcours is er niet gevallen maar dat was ook bijna onmogelijk lijkt mij :)
Daarom heb ik besloten dat iedereen een troostprijs krijgt die ik wel nog moet bedenken :p
Op naar de volgende 50!
Neen, grapje ;-)
En zij die niet hebben meegedaan, niet erg é :p
Iedereen zou over ieder Lien-idee even enthousiast moeten reageren als ikzelf, het zou wat zijn :)
Abonneren op:
Posts (Atom)