zaterdag 25 september 2010

Now or never

Londen
IJsland
New York
Kenia
Glastonbury

Minstens twee en liefst drie (of meer :)) van deze bestemmingen zal ik binnen dit en een jaar bereiken.

Onthou mijn woorden.

Motivatie en kandidatuur om medereiziger te worden, kan nu worden opgestuurd.

Bedankt voor uw aandacht.

What's in a name

Lien.
L – I – E – N
Een niet zo bijster indrukwekkende voornaam, me dunkt. Ook niet iets waar je vierhonderd varianten van kan maken, dacht ik in het begin.
Niets bleek minder waar.

De lijst met varianten van mijn naam groeit met de dag. Ik ga mijn best doen om er zoveel mogelijk te verzamelen. Als je zelf nog op dingen komt, laat het mij vooral weten :D
(kan dus nog een vervolg krijgen)

Lientje: Ongetwijfeld de meest frequente. Al word ik binnen dit en een jaar 1m87, ik blijf voor eeuwig het Lientje.

Lienie pienie: ik heb erg getwijfeld om hem te vernoemen :p maar voor er iemand anders mee afkomt… 1 uit de oude doos.

Lienie

Lientjes

Lienebol

Lieneling

Lienmans

Liene


Lienielien

Linda

Qua vervormingen en insiders is de letter M geliefd en komen we terecht bij:

Milt

Mireille


But what's in a name...

woensdag 22 september 2010

Zoek de faut.

Ik wordt (sic) er egt (sic) onosel (sic) van.

Omdat ik het niet over mijn hart kan krijgen om een giga dt-fout te laten staan, heb ik maar 'sic' toegevoegd :)
In elk geval, horendol word ik van sommige mensen die niet heel even de moeite nemen om in normale taal te schrijven. Ik heb het dan niet over afkortingen van woorden want die gebruik ik zelf ook :)
Maar niet alle woorden worden geschreven zoals ze uitgesproken worden, soms komen er wat letters bij, zoals een dubbele 'n' bij onnozel.

Daarom is het dringend nodig dat ik mijn McDreamy lijst wat verder uitbreid.

21. kent de dt-regel en gebruikt bij voorkeur het werkwoord 'smurfen' voor twijfelgevallen.
22. is niet wereldvreemd en heeft dus weet van de basiswoordenschat van onze Nederlandse taal (in de juiste schrijfwijze!).

Iets volledig anders, maar wel een toevoegsel voor de lijst (waar gaat dit eindigen... :D)

23. denkt er bij een grote uitstap of een weekendje toch wel eens aan om te laten weten dat hij mij niet volledig vergeten is :D

maandag 20 september 2010

Een waarheid als een koe




The most interesting people I know didn’t know at 22 what they
wanted to do with their lives

Dance…even if you have nowhere to do it but in your own living room

Understand that friends come and go,but for the precious few you
should hold on

zondag 19 september 2010

The moment I wake up

Iemand die nu al spontaan kan voorspellen waar mijn stuk over gaat?
Goed ja, blogstukken zijn eigenlijk monologen dus veel reactie kan er nu in feite niet komen.
Ik heb gisteren naar een film gekeken en ik geef jullie echt het recht om ermee te lachen.
Het was nog maar de biljoenste keer dat hij te zien was en dus niet geheel verrassend dat ik 3/4 van de film spontaan mee acteer.

Het gaat uiteraard om My best friend's wedding.
Haha.

Er is eigenlijk maar 1 reden waarom ik hem blijf herbekijken en dat is de befaamde tafelscène waar iedereen plots begint te zingen.

Ik kan jullie melden dat er echt wel een reden is waarom ik hier begod een stuk probeer over te schrijven.

Als de dag ooit komt dat ik trouw, dan vraag ik nu al heel vriendelijk dat er een tafel dat liedje in gang steekt! :D
Het maakt mij niet uit wie er mee begint, dronken of nuchter, maar een grote beloning voor degene die als eerste de zin 'The moment I wake up' eruit krijgt en de rest van de zaal meekrijgt :p

I know, ik kijk te veel naar films.
Zo wou ik ook al dat er een half orkest in de kerk tevoorschijn komt zoals in Love Actually.

Misschien moet ik wat meer naar films kijken die gaan over de momenten vóór de trouw. Ik denk maar aan de zoektocht naar de bruidegom bijvoorbeeld :D

Neen, daar zijn geen films voor nodig. Zo realistisch ben ik nog net.

Ik kan het mij echt niet inbeelden dat er mensen zijn die de film nog nooit gezien hebben, maar als dat toch het geval zou zijn, de befaamde scène:



Verder vind ik de hoofdrolspeler uit de film echt vreselijk.
Maar tot zover dit topic :D

Ik geef het maar eens mee ter info ;-)

vrijdag 17 september 2010

Wie Barcelona zegt, zegt Mont Juïc!

Holaaaa!

Tijd voor een nieuwe update.
En hoogstwaarschijnlijk ook de laatste.
Vandaag is mijn laatste werkdag en morgenochtend verlaat ik het mooie Barcelona.

Maar wat heb ik nu nog uitgestoken de afgelopen dagen.
Wel ja, zoals eerder vermeld blijven de dagen zelf redelijk gelijklopend: werken werken werken. Ik heb een paar nieuwe dingen ingevoerd, zoals een appelsienmoment. Wanneer ik het echt volledig gehad heb, (vertalen en allerhande kan al eens tegen steken na een lange tijd), dan ga ik rustig mijn appelsien gaan opeten :D

Ik heb sinds donderdag ook StuBru ingevoerd want ik begon het wel wat moeilijk te hebben zonder muziek (of muziek die mij volledig aanstaat).

Het plan van woensdag was om naar het strand te gaan. Het weer was al ietsje minder maar hoogstwaarschijnlijk nog het dubbel van België qua temperaturen (ik zag 27gr om 19u)
Ik heb mijn schoenen daar uitgesmeten en in het zand gewandeld om toch een beetje het strandgevoel te kunnen opnemen :)
Na een mooie wandeling hebben we ons wat aan de boord van het eindeloze water gezet :)

De volgende stap was eten vinden. Ik heb daar toch weer iets gekunnen. :D
Hier in Spanje zijn ze nog redelijk enthousiast in het overtuigen van mensen en ikzelf was redelijk vastberaden dat ik paella wou eten. Toen er enen dolenthousiast kwam vertellen dat we ons geld terugkregen als het niet lekker was, en van die dingen, besliste ik dat we daar zouden gaan.
Had ik geweten dat de ober een slijmbal van jewelste was, ik was nooit gaan zitten.
Wanneer ie ons op het einde nog een degestifke aanbood ?op zijn kosten' waren we toch even geflatteerd.
Toen bleek dat de tafel naast ons, en die er nog eens naast, en nog eens naast, krak hetzelfde kregen, beslisten we dat er geen fooi ging volgen :D

Daarna gingen we langzaam maar zeker terug naar huis (met de metro, en niet met de tram, Ellen! :D)

Voor de donderdag hadden we een strakke planning. Na mijn werk wou ik zo vlug mogelijk naar de jeugdherberg om richting plaza de Espanya te gaan. De file moest Murphy-gewijs natuurlijk vandaag buiten proportie zijn. Zo vlug als ik kon nam ik toch de metro naar de afgesproken plaats met Ellen.

Op plaza de Espanya vind je de groooote fira, en heel wat mooie standbeelden. Even verder is het nationaal museum voor kunst dat echt als een groot paleis lijkt. Heel erg mooi.
Ons doel was vooral Mont Juïc bezoeken.
Iets wat, enorm onterecht, niet op de agenda staat van iedere toerist. Daar zijn er heel wat olympische gebouwen te vinden van de spelen uit '92. Het zicht dat je daar hebt over de hele stad is echt geweldig. Daarbovenop zijn er nog heel wat verlichte fontein-achtige constructies die het echt wondermooi maken.
De grote, speciale Telefonica mast is daar ook te vinden.

Tegen 21u wilden we terug bij het museum zijn voor een groots spektakel. Iedere donderdag tem zondag is er gedurende 1 à 2u een fonteinshow waarbij die prachtig verlicht wordt op de tonen van klassieke muziek.
MUY IMPRESIONANTE!
Echt fantastisch. Ik heb een zwak voor twee dingen: vuurwerk en fonteinen :D Dus I loved it a lot.

Eten zoeken blijft soms toch een moeilijke opdracht. Na mijn lol van de dag ervoor hadden we beslist om het budget toch zo laag mogelijk te houden vandaag.
Daarom keerden we terug naar het winkelcentrum gloriès, waar we iets voor 23 (!) een pasta aten.

Oja qua kamerupdate, ik weet dat er nu een meisje uit de giant USA op mijn kamer ligt maar het 3de bed is een mysterie. Het was leeg gisterenavond - deze nacht - deze morgen. Hmmm.

Vandaag (vrijdag) was het vreselijk opstaan: onweer en watergieten.
Dat is nu de 2de keer deze zomer dat ik dit meemaak. Ook in Kenia was het weer een ramp de dag voor ik vertrok.
Voorbereiding ofzo.

Vandaag hopen we nog Casa Battló te bezoeken, eens het hardrock café te checken en verder nog wat rond te wandelen ter afscheid van Barcelona.

Oja en de valies maken.
Argh.

Wat begon als een moeilijke, niet über geweldige reis, eindigde in een geweldig avontuur met onvergetelijk leuke mensen van over de hele wereld.
Het was echt een grote uitdaging voor mezelf en het heeft mij op werkelijk alle vlakken geraakt en toch wel veranderd.

Mijn stage-evaluatie is extreem goed :D Overal muy bien.
Zo zien we het graag.

Of Barcelona een stad is waar ik zou kunnen wonen en leven, geen idee.
Ik heb het wat moeilijk met hun mentaliteit. Ik vind ze eerlijk gezegd nog extremer dan de Basken. Maar goed, prachtige stad verder.

Tot slot had ik nog een vraagje over België.
Is er tijdens mijn afwezigheid een fonds opgericht voor hopeloze gevallen en staat mijn naam daaronder als contactpersoon?
Zo ja, weg met het fonds!
Zo nee, heel vreemd..

Hasta la vista!