Kenia part 1! :)

Vrijdag 1 juli: D-day. Vliegtuig om 19.40u. Emotionele toestanden. Goed, heel goed bijgestaan door Wouter & Phaedra.

Het moet echt van de bosklassen in het 6de leerjaar geweest zijn dat een afscheid mij nog zo ongelofelijk zwaar gevallen is. Maar het was een grote lach door een traan op het einde wat mij toch nog op het vliegtuig heeft gekregen :) en ergens is het natuurlijk een goed teken, dus ik trek mij er wel aan op :)

Vreemd: in ons hoofd zat het schema dat we ook nog in Milaan zouden stoppen, wat niet het geval was bleek na dik 2u. Minder goed nieuws voor onze vervolgvlucht die pas om 10u lokale tijd vertrok in Ethiopië. Wou dus zeggen 6u wachten in de luchthaven. Gelukkig was er wifi :) Ideaal om uitleg bij de reisfoto’s van Frankrijk/Spanje te zetten die Corneel lief had opgeladen, mails te sturen en blog bij te houden. Aangezien die 6u van 3u ‘s nachts tot 9u ‘s morgens vielen, was het best wel een vermoeiende bedoening. Op de 2^de vlucht heb ik gelukkig nog 2,5u kunnen slapen. Eens aangekomen in Mombasa Airport kregen we direct te horen dat het visum sedert 1 juli was verdubbeld, hupla :) Verder ging alles relatief vlot. Mijn maag lag wel wat in de knoop (misschien omdat ze weer het geweldig idee hadden om ontbijt om half 2 ’s nachts te brengen, waar ik uiteraard voor gepast heb) Maar de geur van het eten was soms al voldoende om wat misselijk te worden. Mijn eerstvolgende maaltijd is er trouwens pas ’s avonds rond 21u gekomen.

In Mombasa geraken is 1 iets, in Diani Beach iets anders. We waren in totaal met 14, er was dus wel sprake van een “bende”. Wouter, Phaedra en ik als vrijwilligers, mijn tante en nog een ex-collega van mijn tante met nog 9man/vrouw familie e.d. Daarom was er een busje voorzien om het laatste stuk nog af te leggen. Ondertussen was het middag, goed warm, niet 100% op en top, redelijk lastig dus. Zeker omdat het aanschuiven voor de ferry wel een eeuw leek te duren. Aangezien Mombasa eigenlijk een schiereiland is, moeten we er dus op 1 of andere manier van geraken. Er was geld voor een brug (want we spreken echt over een oversteek van 5à10min) maar de corrupte wereld is er mee gaan lopen natuurlijk. Nog even omslachtig als anders dus, maar goed. We zijn er geraakt. Na een glaasje in Rainbow (waar ik normaal altijd verbleef, maar nu dus voor het eerst niet) trokken we naar de vrijwilligerswoning om ons valiezen te droppen en dan nog vlug naar de winkel te gaan voor de eerste inkopen.

Uit een eerste onderzoek is gebleken dat de plaatselijke bevolking drastisch minder JAMBO roept :) Grappig fenomeen wel. Maar ik durf mij er nog niet volledig over uitspreken, komt wel goed. In plaats van vroeg te gaan slapen zijn we dus nog iets gaan eten, wat wel welkom was. We hebben het zelfs nog volgehouden tot half 12. Als gevolg heb ik dan ook wel tot half 1 geslapen de volgende dag. Geweldig. En zeker nodig, want als de school begint, is het gedaan met uitslapen. Na een laat uitgevallen ontbijt en wat rusten, trokken we naar het strand om wat te wandelen en iets te gaan drinken. Veel meer heeft de zondag, rustdag, niet gebracht, behalve koken, eten en verder rusten :D

Onze eerste schooldag. Spannend! We hadden geluk en werden wat later op school verwacht (9u). Na een kennismaking met de nieuwe leerkrachten en een klein wandelingetje met de vernieuwingen, was het wachten geblazen op de bende van 10. Alle kinderen en leerkrachten waren verzameld om liedjes te zingen en voor een warm onthaal te zorgen. Good memories. Daarna gingen we op zoek naar de lessenroosters. Het plan is dus om de eerste week wat te observeren in verschillende klassen tijdens verschillende lessen en daarna een klas te kiezen, er de zwakste leerlingen uit te halen en die persoonlijk te begeleiden. Phaedra en ik gingen na het ontrafelen van de lessenroosters eerst een les science gaan bijwonen uit class 7. Nog even ter verduidelijking, het gaat dus om een lagere school waar er 3 kleuterklassen zijn en dan 8 classes (dus eigenlijk zijn de laatste 2 al het 1^ste en 2^de middelbaar en heb je nog 4 jaar vervolg in het secundair onderwijs). In class 7 werd ik al direct geconfronteerd met mijn gaten in de kennis van de wetenschap, lieve help. Het was vooral revisie van class 5 (nog gênanter) en van de 50 vragen kon ik er waarschijnlijk geen 10 beantwoorden :p Nu goed, details, ik ben hier niet om kennis op te doen op wetenschappelijk gebied. Het was eigenlijk al vlug middag (die lessen verlopen niet bepaald strict volgens de planning…)dus gingen we een boterham gaan eten en (tevergeefs) internet gaan “zoeken”. In de namiddag hebben we ons wat op het Engels gestort in class 1. Daar was het vooral zelfstudie waarbij ze woordzoekers moesten oplossen. Een continue stroom van “teacher” “teacher” bracht ons dus van de ene bank naar de andere om te controleren of ze het juiste woord hadden aangeduid. Heel surreëel om 1 stift per kind te zien uitgedeeld worden en af en toe een kindje te zien dat vriendelijk komt vragen of je hun ene potlood kan slijpen met die ene slijper die er in de klas te vinden is. Na 15u valt er ook zoveel les niet meer te geven, dan gaat het vooral om zelfstudie en de klas opruimen. Dan gingen we wat buiten naar de dolenthousiaste kleutertjes die naar je toe stormen en op je arm wrijven om te zien of dat wit nu echt wel helemaal echt is :) Mijn festivalbandjes zijn ook al uitvoerig bestudeerd :)

Rond half 5 hebben we vriendelijk gevraagd om al te vertrekken aangezien het toch begon te kriebelen voor het internet en ik het speciaal vandaag wel graag gehad had :) Met succes! (hopelijk als het straks nog lukt om dit te posten…) Ondertussen is er ook een nieuwe vrijwilligster toegekomen, Riet, die ’s avonds dan in onze woning is komen eten. Gezellig allemaal. Natuurlijk is het hier nog steeds om 7u, stekker uit in de hemel, pikdonker. Heel lange avonden zullen het dus niet worden, ook omdat we vanaf morgen om 8u op school verwacht worden… (we hebben wel 1 dag vrij, de woensdag, dus moeten maar 4 dagen werken).

Een bijkomend probleem waarop we ons toch goed gaan moeten concentreren is de volgende situatie: een tijd geleden heeft er een meisje van class 1 enkele meisjes uit het 2^de of 3^de kleuter behoorlijk toegetakeld. Met toegetakeld bedoel ik met vingers en zelfs met een stok in de vagina zitten boren. Een groot probleem dus. Van waar komt het geen idee, maar het mag uiteraard absoluut niet meer gebeuren in de toekomst. Daarom zijn we nu aan het denken over een soort poppenspel dat we kunnen gebruiken om aan de jongste uit te leggen dat zoiets echt niet kan. De oudere kan je met feiten en theorieën uitleggen wat of hoe, maar voor kleinere kinderen is dat uiteraard geen optie. Dat wordt dus nog een hele opdracht.

Ik zie in Word dat ik weeral aan bijna 2 pagina’s zit, ik probeer in de toekomst minder grote stukken in 1x te posten of wat meer essentie in minder woorden uit te drukken :p To be continued (uiteraard :))  

Deel 1: het zwanenmeer

Lieve bloglezertjes!
Zijn jullie klaar voor een nieuwe reeks reisverslagen? Zoja, blijf dan zeker lezen, zonee, verlaat gerust deze pagina.

Op het programma staat er van 23 tot 30 juni een heel gevarieerde week met het vriendje en van 1 juli tot 12 augustus 6 weken vrijwilligerswerk in Kenia.

Ik vuur eerst deel 1 op jullie af en probeer dat in chronologische volgorde te doen, gespreid over drie delen. Hopelijk is het niet te vervelend om te lezen, anders doe ik mijn best om nog eens te dromen over toiletten e.d. (juist ja, update: een paar dagen geleden was er weer iets met toiletten! Nu werden ze wél schoongemaakt! )

Voor het Kenia verslag ben ik wel nog wat aarzelend omdat sommige voor de 3de keer een verslag zullen lezen over een ongeveer zelfde reis. Ik weet dus nog niet zo goed hoe ik dat juist ga aanpakken, maar probeer jullie zo goed mogelijk op de hoogte te houden. Dat zal wel niet in de juiste volgorde staan en zal onderaan beginnen zijn met dag 1...

Here we go!

Deel 1: kampeeravontuur in Frankrijk.

Het oorspronkelijk decadente plan om 2 citytrips te doen, hebben we jammer genoeg moeten afvoeren omdat we ons financieel waarschijnlijk in de nesten zouden brengen. Toch hadden we niet veel zin om in België te blijven hangen, dus besloten we wat te gaan kamperen in de Lorraine streek in Frankrijk. Het plan was om donderdag 23/06 om 10u te vertrekken. Uiteraard zijn we daar niet in geslaagd en werd het kwart voor 12. De rit verliep perfect, enkele wegenwerken met wat rijvakversmallingen maar algemeen weinig verkeer en zo goed als geen file. Meebrullend met CD’s van Prince, Florence + the Machine, Graffiti 6 en een zelfgemaakte CD ging alles veel vlotter natuurlijk. Het is ons zowaar gelukt om in 1 keer, zonder verkeerd te rijden, aan te komen (rond een uur of 4). Een heel leuke camping aan een rivier met eendjes en prachtige zwanen die geregeld eens passeren. Lang leve de natuur! :) Door plotse regen moesten we wel even wachten met installeren.

Daarna hebben we kort de buurt verkend en gezellig en redelijk gemakzuchtig frietjes gegeten op de camping. Om onze energievoorraad niet te verspillen, zijn we vroeg gaan slapen.

Het kampeeravontuur was vooral bedoeld als ontspanning, lekker niets doen en geweldig lang slapen. Zijn we best in geslaagd :D Daardoor werd het ontbijt wel wat laat genomen (om niet te zeggen, na de middag). Actief bezig zijn deden we met een minuut of 3 durende badmintonsessie, maar er was te veel wind. Ping pong dan maar. Na een 4 op een rij competitie gingen we zelf een potje koken (letterlijk dan: een pot cassoulet op een vuurtje met stokbrood) Neutrale ervaring :) Daarna was het nog eens tijd om op stap te gaan: het historisch centrum van Metz vroeg om een kijkje met de vele prachtige gebouwen, romantische bruggetjes en marginale inwoners. Gezellig wat rondwandelen en nog iets drinken zorgde voor een perfect einde van de luilekkerdag.

Tijd voor luilekkerdag deel 2 bleek al vlug… Het plan om naar Nancy te gaan werd beetje bij beetje verlaat (maar we zijn er geraakt) Af en toe een regenbui hield ons meer in de tent dan erbuiten, maar in de namiddag kwam er verbetering. Nancy bevindt zich op een klein uurtje van Metz. Wat een verandering! Groot, levendig, modern (maar best wel evenveel marginalen). Slenteren door de winkelstraten, in een park kijken naar trouwende koppels die hun foto’s maakten, het befaamde Place Stanislas,… Daar waren wel verdacht veel vrijgezellenfeestjes aan de gang (als in, minstens 6 verschillende) Place to be om te trouwen precies. Bleek ook wel uit de vele winkels met trouwkleden, nu ik erover nadenk. Een niet zo geslaagde risotto kon de sfeer niet verbrodden. De zon vond de weg en nog even gingen we naar Place Stanislas voor we terug naar de camping trokken.

Deel 2: Rock A Field, de zomerfestivalopener!

Kwestie van ons vandaag wel eens aan de planning te houden. Rond 10u vertrekken (en dus de tent opgekraamd hebben) was het doel. Met succes! Een ontbijt in het zonnetje, de boel opruimen, betalen en hop, richting Luxemburg. We hadden een camping die op geen 10min van de festivalwei lag. Tegen 11u waren we daar al bijna geïnstalleerd. Er waren nog festivalgangers met dat idee, zoals een kalende Hollander (hoe kan het ook anders) met een Rock Werchter t-shirt die ons zelfs op het festival bleek te achtervolgen met zijn leuke bende mede Hollanders. Met de auto reden we naar de gratis Park and Ride waar er bussen naar het boeregat trokken. Wat niet de bedoeling bleek te zijn, was dat je gratis op die bus zat… Maar wij hadden dus werkelijk niemand bandjes zien uitdelen. Twee keer geluk gehad dus. Na nog een eindje wandelen kwamen we op de mini Werchter aan. Twee podia en een grote witte tent ertussen waar je kon zitten. Wij waren er eigenlijk al vroeg bij, rond 13u ofzo, terwijl de eerste goeie groep voor ons pas om 19.30u kwam. Daarvoor was het overleven bij groepen als Volbeat, Jimmy Eat World, Duitse hiphoppers, nog eens Duitse hiphoppers, Gaslight Anthem.

Om 19.30u kon het feest losbarsten met enthousiaste Wombats. Onverwacht veel nummers van de eerste plaat, erg leuke van de nieuwe. 2 liedjes voor het einde moesten we wel noodgedwongen naar het andere podium voor een goede plaats voor Arcade Fire. Schitterend als altijd. Geweldig talentvolle muzikanten die echt alles kunnen en best geslaagde bindteksten hebben. Door een eetpauze hebben we enkel een deel gezien van Elbow, maar wel een goed deel. Jammer genoeg weinig volk en interactie. (leuk trouwens dat de zanger plots iets zei als “I bet Belgium can do better” hihi. Uiteraard!) mijn grootste verwachtingen lagen toch bij de leukerds van Arctic Monkeys. Die werden grotendeels ingevuld. Goeie songkeuzes (4 CD’s al, het gaat vlug!) Helemaal niet saai zoals sommige al eens durven beweren, er waren zelfs bindteksten (“Luxemburg, ça va?”) Fijn optreden! Er is wel maar 1 groep die erin slaagde om het festival plat te spelen en dat waren niet ontoevallig Belgen: Goose! WOW wat een knallend optreden. En wat een geweldige setlist! Maar wat extreem weinig volk! De nog overgebleven opkomst kon je vergelijken met een goed geslaagde editie van de kasteelconcerten in Waregem (you get the picture) Alle punkers en emo’s waren waarschijnlijk al een paar uur terug in een donker hoekje gekropen. De eindanalyse van het festival: niet slecht, heel veel ruimte :) Wel te weinig waterkraantjes voor de gigantische temperaturen. Drinken en eten was echt wel duur: 3,75EUR voor frisdrank/bier en een gemiddeld gerecht (de frietbakjes waren trouwens maar half zo vol als bij ons) Veel Deutsche Leute en van dat soort dingen en de onvermijdelijke Hollanders natuurlijk. Sfeer was ook niet overdreven maar qua aantal mensen niet echt te vergelijken met een Rock Werchter of Pukkelpop. Wel voor herhaling vatbaar! Tegen 2u waren we terug op de camping voor een kort nachtje (dat achteraf gebleken eigenlijk nog korter moest zijn…)

Mijn planning was tot nu toe al heel strak verlopen. De routes ook. Tot nu toe nog nooit verdwaald en alles op tijd gevonden. Normaal ging ook vandaag zo’n dag worden. De planning in mijn hoofd: vliegtuig om 15u, in de luchthaven zijn om 13u, 2u rijden, rond half 11 vertrekken. Ging allemaal perfect. Douchen, ontbijten, alles netjes in de koffer proppen en off we went naar Charleroi Airport. Prima. Onderweg nog eens tanken en rustig verder bollen met de CD’s van Oasis en Ben Westbeech. Om 10 voor 12 stond mijn hart wel even stil. Ik keek naar de papieren en zag: gate closes 12.35u, dept time: 13.05u. WHAAAT. We moesten nog 55min rijden, parkeren, inchecken, kortom, ik moest mij tegenhouden om niet te hyperventileren en flauw te vallen :p. We hadden nog 45min. Op zich niet haalbaar dus. Aan een gemiddelde snelheid van 140 (of eerder een bijna constante van 160) raasden we over de autostrade om te redden wat te redden viel. Ik had het al opgegeven, Corneel hield vol. 12.35u stonden we op de parking, snelden we naar de vertrekhal waar ik de 1ste in fluovestje met “Valencia!” aanviel. “Gesloten” zei ze. “Maar we hebben enkel handbagage mee!” probeerde ik de zaak nog te redden. Na een telefoontje mochten we het nog proberen. Nog nooit heeft de security control zolang geduurd, maar 10min voor het opstijgen zaten we op het vliegtuig (niet eens als laatste :p). Help mijn hart! En bedankt Corneel voor je engelengeduld en volharding :)

Valencia, here we come!

Deel 3: Liefde is... samen pipi doen in de zee.

Na twee uurtjes vliegen kwamen we aan op de luchthaven van Valencia. Perfect overzichtelijk en niet overdreven groot. Nadat we onze Valencia Turist Card hadden opgehaald namen we de metro naar de hostal (of toch ergens in de buurt). Onze eerste zicht was dat van Plaza de los Torros. Behoorlijk indrukwekkend. Na wat toertjes verdwalen (toch nog) werden we uiteindelijk in de juiste richting gestuurd. “Russafa youth hostal”, gelegen in de Russafa buurt. Een heel lieve, oudere man gaf ons de nodige uitleg over Valencia en ons verblijf. Behoorlijk wat trappen brachten ons naar een gezellig kamertje met een gedeelde badkamer (voor 2 kamers). Na even uitrusten en bekomen van de stressvolle middag, gingen we op stap naar het oude stadsgedeelte. Een wandeling via winkelstraten en de plaza del ayuntamiento bracht ons in een klein straatje waar we een 3gangenmenu aten voor 12EUR. Het voorgerecht (paella!) was voor mij eigenlijk al voldoende :p Heel erg lekker allemaal. Nog even verder wandelen richting plaza de la Virgen en erna terug naar de hostal keren was het plan van de 1ste avond. (Ik had al mijn energie mee opgevreten met de stress)
De volgende dag hadden we goed voor ogen: iets voor de middag vertrekken naar ciutat de las ciencias y las artes (CAC). Na een behoorlijk typisch Spaans ontbijt (niet om te stoefen dus: cornflakes/muesli, koekjes, broodloos) gingen we te voet naar de spectaculaire gebouwen van CAC. Er zijn er dus 4 waarvan je er 3 kan bezoeken (museo de las ciencias, hemisferic, oceanografic). Het eerste hebben we niet gedaan omdat het qua tijd niet echt zou passen in de planning. We kochten een combiticket voor de oceanografic en hemisferic. Eerst maakten we kennis met het Valenciaans drankje “horchata” waarover ik nog altijd geen uitgesproken mening heb :) Hemisferic is eigenlijk een ronde bol waar er documentaires in worden afgespeeld die je over heel het plafond ziet afspelen. Onze voorstelling was om 19u en ging over “Hubble”, heel interessant en indrukwekkend. We trokken dus eerst naar de oceanografic waar we gemakkelijk 3,5u rondliepen. Wat een fijne diertjes allemaal :D Als kleine kindjes liepen Corneel en ik dolenthousiast rond en genoten we van een dolfijnenshow. Na dit parcours was het tijd voor “middageten” (om 18u :)) We trokken naar de Carrefour om stokbrood en beleg en hadden een uurtje voor we naar de hemisferic moesten. Na die voorstelling liepen we door het 9km lange park die door Valencia loopt naar het centrum. Dat park was vroeger een rivier en is ontzettend gevarieerd en gezellig om rond te lopen. Voor we naar Radio City trokken om een flamencoshow bij te wonen, aten we nog een ijsje op een van de biljoenen plazas. Er was heel veel volk in Radio City, wat vaak voor omvervallende flesje s/glazen zorgde waardoor de flamencosfeer even verstoord was. 1 gitarist, 2 hoofdzangers, 2 backings (ofzo) die vooral ook mee klapten en 1 danseres. Nadat er eerst 2 liedjes enkel gezongen werd, riep er een oude taart uit het publiek “Nena, baila!” waardoor het allemaal wat onwennig verliep. Maar dansen heeft ze gedaan, en hoe! Heel spectaculair!

Voor ons volgend dagje leek uitslapen ons wel een goed plan. Rond half 10 ontbijten (niet zo heel vreemd in Spanje :)) om erna nog een wandelingetje te maken. Deze keer trokken we naar de befaamde Mercado central: een grote overdekte markt waar enorm veel marktramers concurreren met krak dezelfde producten. We kochten er ons middagmaal dat we op een bankje bij onze hostal opaten (in het gezelschap van een manke duif, een half gebraden duif, een mooie witte duif en een grijze vechtersbaas duif) We gingen ook even kijken naar Lonja de la seda, maar langer dan 5min hebben we daar niet echt rondgelopen. Het was waarschijnlijk handiger met gids. Rond 16u trokken we naar het strand, hoera! Jammer genoeg had de zon niet volledig hetzelfde plan en na een 3dubbele zonnecrème laag besloot ze toch een uur weg te kruipen. We hielden vol en met succes. De zee was echt zalig warm en het was ontzettend leuk :) Rond 20u gingen we terug naar de hostal, even douchen, en op aanraden van de oude man uit de hostal gingen we naar een tapasbar in de buurt. NJAM. Heel erg lekker. We kozen 5 tapas, 1l cider en een dessertje en konden dus even weg. Enkel de caracolas waren wat te gewaagd maar voor de rest heel lekker gegeten. Het was al vlug laat aangezien we pas om 22u waren toegekomen om te eten. We maakten nog een laatavondwandeling naar de gehoopte verlichte CAC, maar helaas, dat was niet het geval. Dan maar via het park, terug naar de hostal.

Donderdag, de laatste dag stonden we rustig op en moesten we tegen 11u buiten zijn. We wandelden nog wat in de winkelstraten, kochten wat eten voor op de luchthaven, checkten 3x ons vertrekuur en zorgden dat we ruim op tijd ter plaatse waren. Alles ging goed :)

In Charleroi was het even zoeken naar de auto die daar 3 nachtjes overnacht had, maar we hebben hem gevonden :)

Valencia is echt een geweldig mooie stad, enorm leuk ook, heel gevarieerd, en voor mij zelfs geduchte concurrentie voor Barcelona. Als we de rest van de wereld gezien hebben, keren we zeker nog eens terug! Al was het maar voor de agua de valencia die we niet hebben kunnen drinken. Zeker een aanrader!

Freud, I need your help

Dromen. Iedereen doet het, maar niet iedereen kan het zich altijd herinneren.
Ik wou dat ik hetzelfde kon zeggen over mijn twee laatste dromen die ik mij kan herinneren.
Ik zoek nog even verder op het internet naar verklaringen van dromen, maar vreemd genoeg vind ik de mijne er niet tussen. Vallen, achtervolgd worden door beesten, mensen of geesten, vliegen, al de cliché dromen netjes verzameld.
Ik heb de laatste tijd last van een heel alledaags gebeuren in mijn dromen. Het gaat namelijk heel vaak over pipi doen of erger, geen pipi kunnen doen.
Mijn eerste pipi-droom, twee nachten geleden was echt heel absurd. Eigenlijk waren er zodanig veel verschillende verhaallijnen door elkaar gedraaid, dat ik het straf vind dat ik het nog kon na vertellen. Het ging over het meisje aan wie ik bijles geef maar dan vooral over haar huisgenoten, over een cobrashow (waar ik ook gebeten werd door een cobra maar iedereen mij heel rustig verzekerde dat ik niet zou doodgaan en enkel mijn been zou verliezen), een koffer vol champignons (die ik niet lust natuurlijk, maar er was iets vreemds, de koffer stond open en iedereen bleef maar zeggen dat ze vooral niet nat mochten worden, en dan plots, als bij wonder, begon het te regenen! Niemand reageerde om de koffer dicht te doen dus het champignon-probleem was vlug opgelost) Al die elementen hingen samen door toiletbezoeken. Na de regenbui van de champignons moest ik heel dringend plassen en gingen we naar een frietkot (nieuw element, Corneel! :D) om even te kunnen plassen. Dat frietkot was naast een zaaltje waar de cobrashow was. Het vreemde was dat ik direct opnieuw moest plassen toen ik terugkwam van het toilet. (te vlug weggegaan waarschijnlijk...)
Daardoor ben ik een kijkje gaan nemen naar de cobrashow en was ik mijn been kwijt (lomp genoeg ben ik, nadat ik dat aan Corneel was gaan vertellen in het frietkot, nog eens teruggegaan naar de zaal van de cobrashow en hoorde ik dat de cobra ontsnapt was! Na heel wat zoeken zag ik ze recht voor mij maar de moment dat ze mij wou aanvallen, heb ik iemand anders voor mij getrokken. Grof hoor ik jullie denken? Niets van, één been kwijt was al voldoende zeker?)

Qua absurditeit kan dat best wel tellen denk ik...
Ik sprak in het begin over twee dromen... Afgelopen nacht zat ik dus weer op het toilet!
Ik herinner mij niet precies waar het was, maar wel dat ik mijn deur helemaal had laten openstaan... Een van mijn neven kwam plots binnen en giechelde echt heel belachelijk (wat ik niet verwacht had van hem... Ik kan mij namelijk niet inbeelden dat hij gechoqueerd is van blote billen of er nog nooit gezien heeft...) Hij had ook een hoop vrienden/vriendinnen mee, die iets normaler reageerden. Het feit is nu, ik moest helemaal niet naar het toilet, ik zat daar gewoon, te kijken naar iets (geen idee meer wat). Het enige wat ik nog weet, is dat ik daar echt wel uren gezeten heb.

Vreemd toch?

Nu heb ik een site gevonden waar er gratis droomanalyses zijn. Tussen de voorbeelden staan dingen als "dromen over oude vriendschap, gevolgd worden door zwervers, oma steekt me neer, slaapkleedje". Het lijkt mij wel wat vriend om een nieuw topic "pipi doen of geen pipi kunnen doen" te starten...

Oh! Wat een geniale site heb ik gevonden! (www.droominfo.nl)

Toilet:  Als je droomt over een toilet, symboliseert dit de behoefte om bepaalde emoties los te laten of iets uit je leven waar je eigelijk niets aan hebt te laten gaan. Als je in je droom de wc schoonmaakt,betekent dit dat je je uit je oude vel losmaakt en je remmingen laat varen. Een verstopte wc duidt erop dat je je inhoudt en bepaalde gevoelens (te lang) hebt ingeslikt. Een overspoelend toilet vertegenwoordigt het verlangen om je emoties volledig te kunnen uiten.
Een droom waarin je in een openbaar toilet bent zonder deuren, geeft je frustratie weer over je gebrek aan persoonlijke ruimte en privacy. Het kan er ook op duiden dat je moeite hebt om sommige oude emoties los te laten. Als je deze emoties vrijgeeft, bent je mischien bang dat anderen je erop zullen aanspreken of bekritiseren.

Ik hoop dat ik volgende nacht geen wc's sta te kuisen of dat er verstopt zitten :)
Vreemd wel!

Hoewel het bij mij vooral over pipi ging, misschien toch interessant om eens te kijken naar "poep" (ja die Hollanders toch...)

Poep: Als je droomt over poep, verwijst dit naar (negatieve) eigenschappen van karakter, waarvan je zelf denkt dat ze onwenselijk en weerzinwekkend zijn. Je zou deze trekjes moeten erkennen en proberen ze een plaats in je leven te geven, zelfs als je je hiervoor schaamt. Laat de negativiteit in je leven los. Volgens Freud duidt poep op bezetenheid, trots, schaamte, geldzaken en agressiviteit. Wanneer je droomt dat je met poep speelt, symboliseert dit volgens Freud bezorgdheid over je financiën.
Dromen waarin je niet in staat bent om je van je ontlasting te ontdoen, suggereren dat je niet bereid bent om je emoties los te laten. Je bent misschien een binnenvetter die zijn/haar gevoelens liever voor jezelf houdt.


Met poep spelen? Jakkes. Dan vind ik mijn onschuldige champignons die niet regenbestendig zijn toch iets onschuldiger.
Ik zal even onderzoeken waar mijn los te laten gevoelens juist zitten :p Ik wil alvast melden dat jullie zich niet ongerust hoeven te maken, alles gaat prima! ;-)
Hoewel ik de twijfel zou begrijpen na deze bekentenissen...

Misschien heeft het wel te maken met ACA Cleaning en al het schoonmaakgedoe en blijf ik ook 's nachts aan toiletten denken.

Wie zal het zeggen!

Op naar een zorgeloze nacht graag :)

S Club Party

"What is love  - Cos baby I don't know

I got a funny feeling in my heart

If this is love - it feels like butterflies

So tell me baby, is this how it starts"

Als je deze muziektekst zou googlen, zou je uitkomen bij de groep S Club 7.
Heel erg kwalijk kan ik het jullie (als er nog enigszins mensen overschieten) niet nemen als jullie nu denken dat ik beter was weggebleven uit blogland. Qua comeback is dit alleszins één in mineur.
Maar het was sterker dan mezelf. Gisteren dacht ik plots aan CD's uit mijn jeugd en ik wist dat er zoiets in mijn collectie zat. S Club 7, jawel, in 1999 kocht ik de fameuze CD met titels als "Everybody wants ya", "Viva la fiesta" en "I really miss you". Dan al, zowat 12 jaar geleden, was ik precies bezig met liefdesgevoelens en het proberen identificeren van vlinders (heel erg overrated trouwens, als je het mij vraagt).
Dat het nog 12 jaar zou duren vooraleer ik overvallen werd door vlinders, had ik dan toch ook niet bepaald gedacht. Maar mij hoor je niet klagen, perfecte vlinder, perfecte timing.

Het is wel zo dat mijn blog daardoor wat minder activiteit vertoont, maar dat is met reden. Ik kan namelijk niet meer zo heel neutraal schrijven. Alles is waw en prachtig en rozengeur en maneschijn. Ik ben dus nog een beetje op zoek naar een schrijfstijl waar ik niet iedere vijf woorden een verwijzing maak naar ene Ridder.

Qua algemene update kan ik jullie wel vertellen dat alles geweldig goed gaat met mij. Er is enkel het fenomeen "grote beslissingen" dat mij wat schrik aanjaagt voor de toekomst maar ze moeten gemaakt worden, geen ontkomen aan. Als alles goed gaat staat er een drukke reis 3maandse op het programma (met onderbrekingen weliswaar).

Verder slijt ik mijn dagen met wat werken hier en daar en ook "het openbaar vervoer nemen" wordt bijna een fulltime job. Aan het treingebeuren ga ik niet veel woorden vuil maken, de vertragingen worden erger met de dag. Het bus-en tramverkeer daarentegen, vind ik heel gezellig. Niet alleen omdat de marginaaltjes dan als wormen uit de grond komen, of jawel, eigenlijk wel alleen daarom.
Gisteren had ik weer een heel fijne tramrit waar er voor mij een topmarginaal uitbundig zat mee te bonken met de muziek (?) die uit zijn iPod kwam, zag er niet zo gezond uit. Even later stapte een op het eerste zicht klassedame de tram op, gekleed in een zwart mantelpakje en netjes gegeld haar. Spijtig van de rampzalige Buffalo's aan haar voeten. Ik was er nu toch echt van overtuigd dat die al uitgestorven waren.
De tram valt eigenlijk wel goed mee, bussen zijn een pak erger. (Hoewel ik ongewild, langzaam maar zeker, "een van hen" aan het worden ben... help o help). Daar had ik deze week gezelschap van een brillende man die zijn outfit zonder bril had bijeen gekozen. Hij zag er wat verward uit, wat ook bevestigd werd toen ie belde om te stoppen aan een halte en erna gewoon bleef zetten. Na wat commentaar van een oud vrouwtje, zo eentje die de naam van de chauffeur kent en hem een dagelijkse of wekelijkse update van haar leven bezorgt, stond ie recht en bleef ie wachten tot we nog eens stopten.
Geen idee waar die ergens beland is.

Hopelijk kan ik daar dus nog wat inspiratie halen voor nieuwe stukjes. Mijn nieuw schoonmaakavontuur kan ook altijd helpen.

Ik beloof dat ik mijn best ga doen, maar wil het ook niet helemaal verknallen, vandaar dat ik wat aarzelend herbegin ;-)

Als er dus nog lezers zouden overblijven, respect, om te beginnen, en laat eens weten als je dit gelezen hebt graag! :) (om te zien hoeveel eeuw er tussen het posten van dit stuk en de eerste lezer zit :D)

Aan alle blokkers: geef er een lap op.

Tot een volgende!

Same same!

Welkom bij deel 2, het enorm spannende vervolg van mijn reis naar Thailand & Laos. Deel 1 gemist? Geen nood, u vindt het hier (of gewoon onder dit bericht, maar een link gebruiken oogt nu eenmaal spectaculairder)

De tweede week wordt iets moeilijker te beschrijven want daar heeft mijn dagboek het helaas niet uitgehouden, maar het zit wel nog iets frisser in het geheugen, dus het komt in orde :)

We zaten bij... zondag!
Om 5.20u ging de wekker af om op tijd bij de Tak Bat te zijn. Het zou namelijk maar heel stom zijn als we net die 10min te laat zijn, want veel langer dan 10min duurt zoiets eigenlijk niet. We waren prima op tijd, met 4 :) Al de rest verkoos dus de nachtrust (awoeee). We moesten sowieso vroeg op om tegen 7.45u klaar te staan om een lange speedboottocht te beleven. Natuurlijk was er nog anderhalf uur dat gevuld moest worden tussen 6.15u en 7.45u. Nu had ik Nick de dag ervoor uitgedaagd om 's morgensvroeg de klim te doen naar een uitkijkpost en had ie de uitdaging aanvaard. Een grote 300 treden later had ik ferm spijt van mijn idee, maar de voldoening was er toch :) Daarna hadden we nog net de tijd om de laatste spullen in te pakken en een douche te nemen.

Enkele tuk-tuk's brachten ons bij de speedbootjes die ons in 6 à 7u naar de Laotiaanse grens zouden brengen. 50km/u, ontspannende boottochtjes zijn toch iets anders :) Maar heel leuk eigenlijk. Vooral de race tussen de 3 bootjes en de verwachte overwinning voor onze speedboot :)
Aan de grens kon het afstempelen van het paspoort weer beginnen, maar bizar genoeg verliep alles heel vlot. Met de boot gingen we van Laos naar de overkant (Thailand), meer bepaald Chiang Khong. Om een 5de vervoersmiddel in gang te steken, gingen we met kleine busjes naar het hotel in Chiang Saen. Eindelijk RUST :)

Maandag zijn de eerste zieke gevallen. Zowel Nick als Dean hebben de nacht overgevend doorgebracht. Vreemd omdat ik als enigste krak dezelfde dingen had gegeten als hen... Sterke maag zeker :D
We hadden de hele dag een privébus die ons van het ene wondermooie punt naar het andere bracht. De eerste stop was de Golden Triangle (de plaats waar een paar dagen eerder een hevige aardbeving had plaatsgevonden...) Toch straf om in één klap het grenspunt van 3 landen te zien (Thailand - Laos - Myanmar). In de buurt was er het museum "House of Opium", heel interessant :D alsook de beschrijvingen hoe je nu juist drugs moet maken :). Daarna gingen we door naar een zogenaamde verrassing. Spannend toch! En wat was het zo hard de moeite waard! We kwamen terecht bij Wat Rong Khun, ook wel bekend als "the white temple". Het leek wel een wandeling door sprookjesland.

 

Vlak bij de tempel was er een kunstgalerij van de artiest wiens naam ik niet ga proberen uitspreken :) : Chalermchai Kositpipat. Dat moet een van de meest pakkende momenten van mijn reis geweest zijn. Wat een prachtig geweldige werken hingen er daar, niet te geloven. Ja ik was erg onder de indruk en had veel zin om de helft op te kopen :)
Met een heel goed gevoel trokken we verder richting de volgende Chiang, Chiang Mai. Na een opnieuw lekker avondmaal gingen we met 5 naar Muay Thai, beter bekend als thaiboksen. Het is nu niet dat ik zo agressief aangelegd ben, maar het is werkelijk de topsport in Thailand en het leek ons interessant om eens wat matchen te bekijken :) Een normale match bestaat dus uit 5 rondes die elk, geen idee hoeveel minuten duren :) Van de 6 matchen werden er 3 binnen de eerste 2 rondes K.O. geslagen, gaf er 1 iemand op en waren er dus maar 2 volledige wedstrijden :) Het was een erg gewelddadige bedoening maar toch kon ik er de sport van in zien. Speciaal.

De volgende ochtend waren we volledig uitgerust voor onze 2daagse "hill tribe trek". Onze lokale gids Sunny (Frauke, ik heb het lied sunny tot vervelens toe de verdere week lopen zingen :p) was om 9u aan het hotel. In de voormiddag bracht een soort jeep ons naar enkele grotten waar opnieuw een pak Buddha beelden te zien waren. Na de lunch was het tijd voor een tocht door de jungle :) Soms vroeg ik mij echt af of we aan het verdwalen waren of niet, maar we zijn uiteindelijk toch bij enkele dorpjes geraakt (wonder boven wonder). Ergens tussen 5 en 6 kwamen we toe in Palong village, waar we de nacht zouden doorbrengen. Gezellig allemaal in 1 grote ruimte met, godzijdank, muskietennetten (want ik had op dag 2 mijn malariapillen opgegeven wegens 'vergeten nemen'). Sunny had zijn beste kookkunsten bovengehaald om een heerlijke maaltijd klaar te maken. 's Avonds was er nog een dansvoorstelling van de meisjes uit het dorp. Heel koddig allemaal. Tot we zelf moesten meedoen...
Nog enkele partijtjes "shithead" om de avond af te sluiten (ja, ook ik heb nieuwe kaartspelen geleerd :)) en vroeg in bed voor een spectaculaire 2de dag.

Het moment waar ik het meest naar uitkeek was er eindelijk: de olifantentocht! Een uurtje trokken we met de olifanten opnieuw de wildernis in :) Heel speciaal wel :D Iets minder stabiel dan ik verwacht had eigenlijk :p
Er was opnieuw een zieke gevallen, deze keer was het Neal (de meisjes hielden zich sterk :D)
Na de olifanten was het tijd voor een "bamboo raft ride", met een vlot gemaakt uit bamboe roeiden we de rivier af. Mijn pogingen brachten ons jammergenoeg telkens in het struikgewas :) Om een of andere reden was ik het doelwit van onze vlot om nat gespetterd te worden en kon ik mijn t-shirt netjes uitwringen aan de finish. Voor we van de dag een volledige dierentuin maakten, bezochten we een orchideeënkwekerij en een klein vlindertuintje. Leuk, maar met het idee van tijgers binnen handbereik in Tiger Kingdom, iets minder indrukwekkend. Ietwat commercieel, hoor ik jullie denken? Niet onterecht, maar ik was toch maar mooi in het gezelschap van de kleinste en grootste tijger uit het kingdom. Na een paar bemoedigende woorden had ik toch het lef om bij de tijgers te gaan liggen, maar de opluchting was groot toen ik weer mocht rechtstaan :D
Alsof tijgers nog niet genoeg waren, gingen we erna naar King Cobra. Een slang rond mijn nek, net wat ik nodig had... 10min na het gebeuren voelde ik de koude python precies nog liggen, vieze boel.
De slangenshow was heel indrukwekkend. Slangen in de mond steken, in het water een python achter na springen, gevaarlijke dingen allemaal. Wat mij ook direct al was opgevallen was dat een van de 3 slangenvrienden een vinger tekort had... Ik voelde mij echt volledig op mijn gemak.
Vol overwinningen keerden we terug naar Smile House Hotel, hoe toepasselijk toch.
Meer dan eten hebben we 's avonds niet echt gedaan. De afgelopen nacht in het dorp was niet iedereen even goed bevallen.

Donderdag, een vrije dag! Dat was even geleden :) De meeste waren dan ook van plan er een rustig dagje van te maken zonder grote avonturen (die gewoon ook te duur bleken te zijn) Neal, Dean, Michele en ik besloten rond de middag Chiang Mai wat te verkennen en gewapend met de kaart trokken we de drukke stad in. Tempels, tempels, en nog eens tempels, we gaven het op om foto's te blijven nemen :) Een gezellig parkje maakte de rustdag compleet. En weer was het etenstijd :D 's Avonds gingen we terug naar Bangkok met een nachtbus deze keer. We vreesden allemaal het ergste en hadden al vrede genomen met een slapeloze nacht, tot we op een heel erg hippe nachtbus met verschuifbare zetels en privé-tv'tjes terechtkwamen (een verkeerde boeking bleek later, maar hé, no problem :D) Fast & the furious 4 werd mijn film voor het slapen gaan (het niveau moet niet altijd even hoog liggen :)) Tegen 6u waren we jammer genoeg in Bangkok en gingen we met taxi's naar ons eerste hotel, Erawan House. Pijnlijk vroeg, en verrassend slecht geslapen toch.
De andere besloten om te ontbijten maar dat zagen mijn maag en ik toch niet echt zitten op dat uur. Een douche dan maar. Erna was het tijd om de winkeltjes van Bangkok uit te pluizen. Afpingelen geblazen, ik begon er nog een krak in te worden.
Al vlug naderde de aller laatste avond samen. Een groot deel van de groep trok nog verder door Thailand of naar andere landen in Zuid-Oost Azië. Voor mij was het de volgende dag gedaan met het avontuur.
Na een heerlijk etentje trokken we naar Kahosan Road om het feest op gang te trekken. Lukte behoorlijk probleemloos :) Rond 3u waren Dean en ik door een misverstand de rest van de groep kwijt en besloten we terug te gaan naar het hotel in de hoop ze daar aan te treffen (helaas... maar een kwartiertje later waren de meeste terecht).

Zaterdag bestond vooral uit het pakken van de bagage en een afscheidswandeling in Bangkok :) Ter voorbereiding van mijn terugkomst begon het plots flink te regenen, maar het bleef wel ontzettend warm. Tegen 17u moest ik terug in het hotel zijn voor de shuttle bus naar de luchthaven. Voor het afscheid was enkel de harde kern aanwezig: Michele, Nick, Dean & Neal (en Tony & Pedro). De duo's heb ik dus helaas niet meer gezien. Over de tocht naar de luchthaven was ik toch enigszins bezorgd door de file reputatie en verkeerschaos van Bangkok. File hadden we sowieso maar die bleef gelukkig beperkt. In de luchthaven zelf verliep alles perfect (wat een pracht van een luchthaven trouwens, en zooooooooo groot, niet te geloven).
Mijn 2de vlucht liep onderweg een 40min vertraging op (door hevige wind en turbulentie) waardoor ik mijn ouders en Corneel iets langer moest laten wachten (waarvoor mijn oprechte excuses ;-)).
Wat een leuk weerzien! :)

Algemene conclusie van de reis: het was een heel leuke, unieke ervaring vol leuke mensen en momenten. Het reizen met een internationale organisatie is echt een aanrader.Ook Azië heeft mij kunnen overtuigen, een continent dat zeker nog verder moet worden onderzocht :)

Nog enkele wist-je-datjes
Wist je dat...
... er in ieder straat in grote steden tot in het kleinste boerengat een 7-eleven winkel te vinden is? (heel praktische, goedkope supermarktjes)
... het in Azië de bedoeling is dat je het wc-papier in de vuilbak smijt ipv de wc-pot? (heeft mij toch een paar dagen gekost vooraleer ik de routine beet had, gelukkig heb ik ze thuis vlug afgeleerd :))
... Thailand 32000 tempels telt?
... de mensen die het boeddhisme volgen nicknames krijgen bij hun geboorte om de kwade geesten te misleiden?
... ik bijna miljonair was in Laos? Ik was in het bezit van 900000 KIP (1EUR = 11000KIP :p)
... Amerikanen en Nieuw-Zeelanders de combinatie frieten en mayonaise werkelijk absurd vinden? (ik heb hen vlug duidelijk gemaakt dat wij de uitvinders waren en het zo hoort!)
... er heel wat regeltjes bestaan wanneer je in de buurt van een monnik bent? Zo mag je een monnik nooit zelf aanspreken, al helemaal niet aanraken en niet met je voeten in zijn richting staan.
... het eerste wat ik in India (tussenstop vliegtuig) deed, van het kraantjeswater drinken was? Tot het mij inviel dat het gouden regel nummer 1 was: drink NOOIT van de kraan in Azië :) maar zonder gevolgen :)
... "same same (but different)" de slagzin van de Thaise bevolking is? Alles is "same same", hetzelfde, maar uiteindelijk toch wel een beetje anders... Gebruiken ze vooral wanneer je dingen wil kopen :) Heel grappig.